Pewną modyfikacją tradycyjnego zabiegu akupunktury jest przepuszczanie przez wkłute igły prądu elektrycznego (elektroakupunktura) bądź bezpośrednie działanie na punkty akupunkturowe (PA) prądu elektrycznego przy użyciu specjalnych elektrod przymocowanych, bądź przykładanych do skóry w miejscu rzutowania na nią PA. Elektrostymulację stosujemy najczęściej w przypadkach, w których klasyczna akupunktura nie przynosi wyraźnej poprawy oraz w dolegliwościach bólowych, w których metoda ta jest szczególnie skuteczna. Do zabiegów elektroakupunktury i elektropunktury stosuje się prąd zmienny lub stały.

Prąd stały powoduje regenerację i odżywianie tkanek, usprawnienie krwiobiegu, zaktywizowanie procesów przemiany materii. Stosuje się go również w aurikuloterapii. Prąd stały wywołuje polaryzację membran komórkowych i w efekcie pobudzenie peryferyjnych receptorów nerwowych. Na katodzie będzie to działanie tonizujące (pobudzające), a na anodzie sedatywne ("wprowadzenie" elektronów do PA kojarzy się z tradycyjnym pojęciem "dodać", a ich "wyprowadzenie" z pojęciem "odjąć"). Działaniu prądu stałego mogą towarzyszyć zjawiska niekorzystne takie jak: rozkład białek, ich ścinanie się i korozja igły w wyniku kwaśnej reakcji na anodzie. Dlatego zasadnicze znaczenie ma czas stymulacji i wielkość prądu. Przy stymulacji przezigłowej prąd nie powinien przekraczać 60 mikroamperów, a czas stymulacji nie może być dłuższy niż 7 sekund.

Prąd zmienny stosujemy zazwyczaj w przypadku porażeń, niedowładów, stanów zapalnych narządu ruchu oraz do zwalczania bólu. Do parametrów, które trzeba regulować w przypadku prądu zmiennego należą: napięcie(natężenie), częstotliwość impulsów oraz ich szerokość i kształt. Najbardziej skuteczny dla celów elektroakupunktury i elektropunktury okazał się prostokątny, bipolarny kształt impulsu. Właściwie wybrana polaryzacja przyśpiesza efekt leczniczy. Wartość natężenia prądu stosowanego w trakcie zabiegu waha się od kilku do kilkudziesięciu miliamperów, a jeżeli stosujemy regulację napięcia to zakres ten wynosi od jednego do kilkudziesięciu voltów. W celu uzyskania efektu tonizującego częstotliwość impulsów powinna mieścić się w przedziale 6-10Hz. Zabiegi takie stosuje się w przypadku niedowładów, porażeń, przewlekłych stanów zapalnych i w celu podniesienia odporności.

Efekt sedatywny uzyskuje się przez działanie prądem o częstotliwości 15-60Hz. Stosuje się go w bólach ostrych, skurczach mięśniowych, ostrych stanach zapalnych oraz, w niektórych przypadkach pobudzenia nerwowego.